تبلیغات
حاج عباس شریبی - حكایت خوبان
حاج عباس شریبی
صفحه نخست         تماس با مدیر         پست الکترونیک        RSS         ATOM

درد و دوا، هر دو از خدا

نوشته اند كه موسی بن عمران مریض شد. بنی اسرائیل بر او وارد شدند و بیماری اش را شناختند. به او گفتند اگر فلان دوا را استفاده كنی خوب می شوی. موسی«ع» گفت: «لا اتداوی حتی یعافینی الله» دوا نمی خورم تا خدا خودش من را شفا بدهد. دوا را نخورد. فطالت علیه علته بیماری او ادامه پیدا كرد. موسی هم منتظر كه خدا شفایش بدهد و خدا شفایش نداد.

برای خواندن متن کامل حکایت بر روی ادامه مطلب کلیک کنید

اوحی الله الیه: و عزتی و جلالی ... به او وحی شد: قسم به عزت و جلال خودم كه تو را خوب نخواهم كرد مگر اینكه همان دوایی را كه به تو توصیه كردند بخوری. موسی دیگر چاره ای ندید، گفت: همان دوایی كه گفتید، بیاورید. آوردند و بعد از مصرف آن خوب شد. بعد در دل موسی(ع) واقع شد كه چرا خدا من را شفا نداد و گفت باید این دوا را بخوری؟ فاوجس فی نفسه من ذلك فاوحی الله الیه خدا به او وحی كرد: «اردت ان تبطل حكمتی بتوكلك علی» تو خواستی با توكلت حكمت مرا باطل كنی؟ فمن اودع العقاقیر منافع الاشیاء غیری تو گفتی كه من دوا نمی خورم خدا من را شفا بدهد، مثل اینكه خاصیت شفا را خدا در دوا قرار نداده و كس دیگر قرار داده كه اگر دوا بخوری دیگر خدا تو را شفا نداده! همان خدایی كه درد را آفرید، دوا را هم آفریده است، تو می خواهی توكل را نقیض و ضد حكمت من قرار بدهی؟ (1)
1- گفتارهایی در اخلاق اسلامی، شهید مطهری(ره)، ص





نوع مطلب :
برچسب ها :
جمعه 16 دی 1390 :: نویسنده : سر دبیر


درباره وبلاگ


مدیر وبلاگ : سر دبیر
نویسندگان
نظرسنجی
برجسته ترین فاکتور برای یک نماینده منتخب از سوی شما چیست؟(شما می توانید چند گزینه را همزمان انتخاب نمایید)










جستجو

آمار وبلاگ
کل بازدید :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل پست ها :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :

                    
 
 
گالری تصاویر